Nie jesteśmy złodziejami.
Myślę, że skapują.
POPRZEDNIO
W Banshee kogoś zabili.
Jeśli chodzi o skośnych, jesteśmy tylko sprzątaczami.
Hop Wei zwiększają rekrutację.
Jeśli idziemy na wojnę, powinniśmy zrobić to samo.
Myślałem, że skończyłeś z kartami.
Mogę mieć w kieszeni gliniarza.
Gliny podejrzewają zemstę, Irlandczycy chcą krwi.
- Aresztuje pan nie tego, co trzeba. - Nie sądzę.
- Nie zostawimy go samego! - Może teraz zapomną o Chinatown.
Wpisz John Chińczyk i z głowy.
Uczynię wszystko, by ci pomóc.
Szukają chińskiego kozła ofiarnego. Już jestem winny.
Panie Mercer.
Mogę się dosiąść?
Już pan to zrobił.
Nie bywam przesadnie grzeczny.
Zdaje się, że powinienem pogratulować. Krążą plotki o pańskim kontrakcie
na tory dla kolejki.
Oficjalnie kontraktu nie ma, ale tak,
miasto zapewne przyjmie moją ofertę.
To niezła fortuna.
Nawet dla takiego bogacza.
Wszyscy mamy ciężko.
Choć niektórzy ciężej.
Wiem, po co pan przyszedł.
Będę potrzebował pracowników, pewnie ponad stu.
- Faktycznie pan wie. - Chce mnie pan zastraszyć,
lecz ja nie stałem się bogaczem, ustępując przed groźbami.
Jednak burmistrz nie odpuszcza.
Zgoda.
Zatrudnię, kogo pan wskaże, a pan sprawi, że pensje mnie nie zrujnują.
Miasto potrzebuje takich patriotów jak pan.
- Pan oczywiście policzy sobie za usługę. - Pozostawię to w pana gestii.
Nie przeszkadzam.
WYSTĘPUJĄ
MUZYKA
ZDJĘCIA
OPARTO NA ZAPISKACH BRUCE'A LEE
WOJOWNIK
SCENARIUSZ
REŻYSERIA
Stan oskarża Johna Chińczyka o napaść i pobicie dwóch osób.
Wysoki sądzie, policja potwierdzi,
że oskarżony jest też podejrzany o podwójne zabójstwo.
Za które również należałoby go osądzić. Jeśli odroczymy przesłuchanie...
Mój klient nie może odpowiadać za zarzuty,
których mu nie postawiono.
Widział pan dowody, które uzasadniają te zarzuty?
Nie, lecz policja zapewnia, że będą.
A zatem pan wie, że mam związane ręce.
Zabójstwo odpada, panie Coleman.
Oskarżony przyznaje się do pobicia?
Nie. To była samoobrona.
Ofiary, Seamus i Paul O'Shea, zeznają co innego.
- Czy obrona ma świadków? - Nie.
Ciekawe dlaczego.
Rozprawa rozpocznie się jutro o 9:00.
Oskarżony pozostanie w areszcie aż do ogłoszenia wyroku.
Następna.
- Pozwól. - Nie teraz.
To chwila.
Cieszymy się, że go aresztowałeś,
ale nie powinniście umniejszać zbrodni skośnego.
- Chodzi o sędziego? - Nie obeszło go podwójne morderstwo.
Ofiary napadu złożą zeznania.
- Sędzia nie uznał zabójstwa! - Pogadaj z prokuratorem.
- Zmienicie sędziego. - To trwa.
Moi już tego Chińczyka skazali.
Darujmy sobie proces i przejdźmy do wyroku.
Wybacz, że przeszkadzam, Mai Ling,
lecz chciałem osobiście doręczyć wpływy z kasyna.
Domyślam się, że liczysz na coś więcej niż pochwała.
Szkatułka jest pełna, ale może być pełniejsza.
Słucham.
Mamy za mało miejsca. Co noc nie wpuszczamy wielu graczy.
- Co sugerujesz? - Gdyby usunąć południowy bar,
wstawiłbym siedem nowych stolików.
Ile zysku przynoszą bary?
Razem 30%.
- Ile trwałyby prace? - Trzy, cztery tygodnie.
Zdążysz w trzy.
- Long Zii nie musi się zgodzić? - Właśnie to zrobił.
Coś nie tak?
- Nie. Wybacz. Natychmiast zacznę prace. - Owszem.
Na czas remontu pensje zostaną obcięte. Dla zachęty.
Co się stało?
Wczoraj aresztowano twego brata.
Jakżeby inaczej.
Pani Blake.
Wygląda pani uroczo. Jak zwykle.
- Mówili, że tu będziesz. - Mnie też.
Kto?
Pan Buckley.
Przyjemniaczek.
Nalej pani Blake, Gareth.
Nie, dziękuję. Jest trochę za wcześnie.
Wystarczy dobrze rozłożyć siły.
Wiem, że nie jest to rozmowa towarzyska. Przejdź do rzeczy.
Chińczyk, którego bronisz, jest niewinny.
Ratował mnie i służącego przed irlandzkimi zbirami.
Służącego?
Wybacz, nic nie mogę zrobić.
Powołaj mnie, to będę zeznawać.
Jasne. Mam pozwolić żonie burmistrza zeznawać w obronie chińskiego bandziora.
Świetny plan.
Nawet gdybym uznał, że to coś da, a nie da,
Buckley uprzedził, że jeśli pozwolę ci na takie szaleństwo, stracę pracę.
Wybacz, ale obecnie
pijani prawnicy nie mają już tak dobrze, jak kiedyś.
Co się z tobą stało?
Pytasz poważnie?
Tak źle o mnie myślisz?
Nieważne, co myślę.
Dokonałaś wyboru.
Ty jak widzę też.
Nie powinien być w więzieniu.
Ani w tym kraju.
Zamknąć się!
Tutaj.
Idź.
Zachowujcie się, chłopcy.
Co on wyprawia?
Płaska gęba, otwórz te cholerne oczy.
Pierdol się!
Co z ciebie za żółtek?
Co z ciebie za glina?
Znasz angielski?
Podstępny łajdak!
Czemu, do cholery, nic nie gadałeś?
- To by nic nie dało. - Pewnie. Bo nosisz garnitur Hop Wei.
Myślisz, że mundur sprawia, że jesteś inny?
- Ja nie napadam ludzi. - Ale bierzesz dupków, żeby cię wyręczali.
Ja przynajmniej mam odwagę robić to osobiście.
I co ci to dało?
Jestem tu tylko dlatego, że mam skórę innego koloru.
- Nie dlatego zostałeś aresztowany. - Wiesz, że tak.
I wiesz, że dlatego mnie skażą.
Dziwne, jak dobrze mówisz. Zamknę oczy i będziesz każdym.
Mogę ich wyciągnąć?
Niczego nie obiecuję.
- Na Boga! - Koniec zmiany. Do domu, Lee.
Zamknąłeś ich w jego celi, choć miałeś inne?
Mówię, że zmiana się skończyła. Spierdalaj!
Widziałem cię z Learym.
Zrobiłeś to celowo.
Jeśli tak cię to rusza, możesz ich przenieść.
Znasz język?
John Chińczyk.
Też dasz nam małego?
Odłóż to i jedz. Bez wygłupów.
Ogłuchłeś? Otwórz te cholerne drzwi!
Chodźcie, dzieci!
- Co to, kurwa, znaczy? - Ma pan śliczną rodzinę, panie O'Shea.
- Umiesz gadać? - Podziękuj za to.
Dzięki temu możemy negocjować.
Gdybyśmy nie mogli, byłbyś już martwy.
Negocjować?
Co ty pieprzysz?
Ty i syn nie pójdziecie jutro do sądu. Nie będziecie zeznawać.
Diabła tam!
W zamian pozwolimy waszej rodzinie żyć.
Zostaw ich!
Byłoby dużo roboty z pochówkiem tak dużej.
Dobra!
Nie pójdziemy do sądu.
Uwierzę panu.
I radzę uwierzyć mnie.
Stan kontra John Chińczyk. Napaść i pobicie dwóch osób.
Do dzieła, panie Stanton. Pierwszy świadek gotów?
Żaden nie przyszedł.
- Świadków nie ma? - Zgadza się.
- Wie pan, gdzie mogą być? - Nie, wysoki sądzie.
Wnoszę zatem o odroczenie rozprawy, bym mógł ich odnaleźć.
Sprzeciw!
Paul i Seamus O'Shea wiedzieli, gdzie i kiedy odbędzie się proces.
Ich nieobecność to obraza dla sądu i praw mojego klienta.
Nie gódźmy się na brak szacunku
- i oczywiste opóźnianie rozprawy. - Zgadzam się, panie Coleman.
Skoro nie ma zeznań, nie ma podstawy, by to ciągnąć.
Jeśli puścimy oskarżonego, już go nie znajdziemy.
Przypominam, że jest też podejrzany o podwójne zabójstwo.
Ja zaś przypominam, że w tej kwestii już się wypowiedziałem.
- Co się dzieje? - Coleman nas wydymał. Uwaga.
Nie pozwolę kpić z prawa.
Są okoliczności łagodzące.
Owszem, lecz pan nie ma pojęcia, jakie to okoliczności.
Oddalam zarzuty. Oskarżony jest wolny.
Przyjaciele!
Podzielam wasze wzburzenie, waszą wściekłość!
Jak wiecie, ofiarą tego ataku padła też moja żona!
Smutny to dzień dla naszego miasta,
gdy w blasku dnia musimy się obawiać obcego,
przestępczego elementu!
I nawet sądy nie stosują przepisów, które powstały, by nas chronić!
Dlatego stoję tu dziś przed wami i mówię,
że to nie przejdzie!
Daję słowo,
że zaangażuję wszelkie możliwe środki,
by zagwarantować bezpieczeństwo i spokój
mężczyznom, kobietom i dzieciom naszego wielkiego miasta!
Niech was Bóg błogosławi!
Niech Bóg błogosławi San Francisco i Stany Zjednoczone!
Fartowny z ciebie sukinsyn.
Postawiłbym tygodniówkę, że już po tobie.
Przykro mi, że zawiodłem.
Tłum rozerwie cię na strzępy.
Myślałem, że masz to gdzieś.
Zdrapywanie żółtków z chodników już mnie nie bawi.
Na końcu korytarza są schody, którymi trafisz do tylnego wyjścia.
Nie podnoś głowy i unikaj głównych ulic.
Dzięki.
Nie dziękuj, tylko trzymaj się swojej strefy.
Masz tam kolejnych trzech zbirów?
Trzech nie wystarczy.
Poszło całkiem nieźle. Co?
Nie powiedział pan nic o Chińczykach.
Ani o pracy.
Mam ich publicznie potępić?
Źródło taniej siły roboczej i tych, którzy na niej zarabiają?
Merriweather i jego kumple ukrzyżowaliby mnie.
- Za rok zostałbym na lodzie. - Lepiej wystawić 20 tys. Irlandczyków?
Nie wystawiam ich.
- Piętnuję zbrodnię. - Ludzi trzeba nakarmić.
Zrobię to, jeśli mnie wybiorą.
Lawirowanie nic nie da.
Miasto wybuchnie. Musi się pan opowiedzieć.
Właśnie to zrobiłem.
Mądry z ciebie człowiek, Buckley, i jestem tu dzięki tobie,
ale co jakiś czas
mógłbyś zamknąć gębę
i pozwolić człowiekowi na chwilę radości.
A zatem? Jak znajdujesz Amerykę?
Nie cieszysz się na mój widok?
Poprzednia taka jazda skończyła się piętnem.
- Nie ma za co. - Gdzie Młody Jun?
Nie on mnie przysłał. Ojciec Jun nie uznaje wyjątków.
Wychodzi z założenia, że poza Chinatown masz sobie radzić sam.
Myślałem, że jesteś jego dziwką.
- Widzisz u mnie barwy? - Nie.
Właśnie. To dlatego, że pracuję dla jednej osoby - siebie.
Myślałem, że Hop Wei usunęli świadków.
I że można w biały dzień tłuc kaczki. Lepiej już nie myśl.
Przysyła mnie Mai Ling.
A kto to?
Najmądrzejsze słowa, jakie od ciebie usłyszałem.
Może jeszcze pożyjesz.
Ale zastanawiam się,
czemu ptaszyna Long Zii
martwi się o cebulę Hop Wei.
Nie? W porządku, zaczekam.
Mai Ling, której nie znasz,
poprosiła, bym przekazał ci wiadomość: „Natychmiast zniknij z San Francisco”.
Nie dodała „bo inaczej”, ale to oczywiste.
Ma rację.
Jakiś pijany dupek mówił, że nie mogę.
Wiem.
Masz, przyjacielu, potężnie przejebane.
Witaj w domu, skurwielu.
Dawaj tu swoją cebulową dupę! Przed nami kilka dni picia!
Żadnego sączenia. Dzisiaj się bawimy.
Jak wyszedłeś?
Nie mam pojęcia. Sędzia krzyczał na prawnika.
Nie wiem, co mówili, ale wyszedłem.
- Czyli jesteś szczęśliwą cebulą? - Posiedź tam, to pogadamy o szczęściu.
Dość pieprzenia. Siedział i wyszedł. Pij.
Cześć, chłopcy.
Czy któryś chce mi wyjaśnić,
jak jeden chudy żółtek skopał waszej trójce dupy?
- Był jak demon. - Zamknij mordę.
Powinienem was tu zostawić, bezwartościowe pizdy.
Ale nie chcę słuchać zrzędzenia waszych żon.
Spieprzać mi z oczu, zanim zmienię zdanie.
Ciężko o dobrych pomocników.
Czyli jesteśmy kwita, tak?
Masz większe zmartwienia, Bill.
Wypuściłeś żółtka.
Zrobił z was durniów.
Co ty na to?
Twoja szkocka.
Usiądź na chwilę.
Jesteś na mnie zła.
Przepraszam.
Polityka i małżeństwo to niebezpieczne połączenie,
lecz wszystko się dobrze skończyło.
Najważniejszy jest rezultat.
Twój obrońca wyszedł wolny,
a ja wygłosiłem mowę, która pomoże mi w reelekcji.
To zaś przysłuży się nam obojgu.
Wszystko dobre, co się dobrze kończy.
Zapewne.
Dlatego wybaczmy sobie nawzajem
i żyjmy dalej.
Zamknąć się!
Wznoszę toast!
Za Ah Sahma!
Największego skurwiela w Chinatown!
Rozpierdolił dwie kaczki w sadzawce,
a gdy miał dość, wyszedł z pierdla, jakby nigdy nic,
i wrócił do domu!
- Wypijesz ze mną? - Tak.
- W porządku? - Pewnie.
Tylko jak na kogoś, kto siedział. Poza tym wyglądasz gównianie.
- Jak tam było? - Nie polecam.
Co tam robiłeś? Odwróciłem się i zniknąłeś.
Przepraszam.
Nie znam ulic. Nie wiedziałem, że to nie Chinatown.
Białe gęby to spora podpowiedź.
Teraz wiem.
- Od tej pory trzymaj się blisko. Jasne? - Tak.
Spójrz na nas. Wokół pizdeczki,
a my stoimy tu z kutasami w gaciach.
Chodź, mała.
Świętujemy zwolnienie Ah Sahma, ojcze.
Gdzie on jest?
Przeszkodziłem w zabawie. Gdzie mój drink?
I dla niego.
Spójrz na rękę.
Spójrz.
To pieczęć Hop Wei.
Znaczy nie więcej niż ten cholerny garnitur.
Członkiem Hop Wei czyni cię bezgraniczne oddanie tondze,
braciom i zasadom, według których żyjemy.
Nie wiem, co tam robiłeś,
ale nie byłeś z braćmi ani ze mną,
czyli nie miałeś powodu tam być. Jasne?
Jasne.
Nie sądzę.
To po części moja wina.
Przyjąłem cię bez właściwej inicjacji.
I w ten sposób pozbawiłem lekcji.
Umniejszyłem znaczenie tongi.
Teraz muszę to naprawić.
Opuść ręce.
Opuść, kurwa, ręce!
Bardzo dobrze.
Teraz jest czas, żeby się napić.
- Ojciec Jun nie szczędził rózgi. - Należało mi się.
- Bo głupio poszedłeś się bić. - Nie.
- Ale tak wyszło. - Nie myślałem.
Wcale. Mogłeś spędzić życie w więzieniu kaczek.
- Ale nie spędzę. - Szczęście to nie zasada.
Choć chciałbym zostać i dać się łajać...
Co tam widziałeś?
Nie jesteśmy tu ludźmi, lecz bydłem.
I to się dla nich nie zmieni.
Zmusimy ich do zmiany.
Nasi ludzie pogodzili się z uciskiem.
My dwoje nie.
Jesteśmy narodem wojowników.
Czego ode mnie chcesz?
Żebyś o siebie dbał.
- Mam wobec ciebie plany. - Rewolucja w burdelu?
Zwykle zaczyna się w burdelu lub knajpie.
Szukasz towarzystwa?
Już mam. Dzięki.
Dobry wieczór, Mai Ling.
Ciężki dzień?
Słyszałaś. Drobne niepowodzenie.
W perspektywie może się ono przerodzić w sposobność.
Burmistrz pokaże, że zwalcza zbrodnię.
Nie dba o to, gdzie spadnie młot. Hop Wei, Long Zii... Bez różnicy.
- Na szczęście ty trzymasz młot. - Teoretycznie.
Lecz co ty zrobiłaś dla mnie?
Złamałam pakt i dałam sygnał, że chcemy wejść w rynek opium.
A oni spalili dostawę,
którą z takim trudem zorganizowałem.
Ty zaś nadal się nie zemściłaś.
- Mąż się wstrzymuje. - Mówiłaś, że to nie kłopot.
Oczywiście. Wystarczy zmienić perspektywę.
Niech policja uderzy w Hop Wei. Resztą się zajmę.
- A opium? - Potrzebuję dostawy.
- A ja krwi na ulicach. - Będziesz ją miał.
Tak. Sądzę, że tak.
To ty?
Śledziłeś Jacoba.
Bardzo ładne.
- Czyste. - Jeśli mąż cię tu zastanie...
Nie zostanę długo.
Bo natychmiast wyjdziesz.
Jesteś dziś nieuprzejma.
Widziałem cię.
- Chciałaś zeznawać? - Spróbować. Musisz już iść.
Chyba faktycznie.
- Spróbować? - Mój mąż jest burmistrzem.
Wolał, żeby cię skazano.
Tak czy inaczej nie potrzebuję twoich pieniędzy.
Przepraszam.
Nie wiedziałam, jak inaczej podziękować.
- Sądziłam, że znikniesz. - Mogłabyś zapytać, jak mam na imię.
Podpowiem, że nie John Chińczyk.
Słusznie.
- Jak masz na imię? - Ah Sahm.
- Ja jestem Penny Blake. - Pamiętam.
Dobranoc, Penny.
Zaczekaj!
Dlaczego to zrobiłeś? Czemu mnie broniłeś?
- Bo jestem idiotą. - Mówię serio.
Ja też.
W sklepie nazwałaś mnie tchórzem.
- Zależało mi, żebyś tak nie myślała. - Dlaczego?
Bo jestem idiotą.
- Wybacz, że źle cię oceniłam. - Widziałaś to, co inni.
- Nie wszyscy tacy jesteśmy. - Nie?
To jaka jesteś,
Penny Blake?
Dobranoc.
- Nie uważam cię za tchórza. - Nie zależy mi na tym, co myślisz.
- Witaj, Seamus. - Panie Leary.
- Nie widziałem cię w sądzie. - Musi pan zrozumieć.
Te skośne skurwiele groziły mojej rodzinie.
- Mogłeś przyjść do mnie. - Zabiliby dzieci!
- Mogłeś przyjść do mnie! - Proszę!
Kto tam jest?
Strażacy. Żeby ogień się nie rozprzestrzenił.
Jaki ogień?
Nie!
Co robicie?!
Uciekajcie!
Weź rodzinę i wynoś się z San Francisco.
Nie chcę cię więcej widzieć.
Chodźcie!
Wersja polska na zlecenie HBO Start International Polska
Tekst: Wojtek Stybliński